Η σύνταξη μιας νέας σύμβασης βάσει προτύπου και συγκεκριμένων συμφωνιών με έναν αντισυμβαλλόμενο, μέχρι και ένα πρώτο προσχέδιο: αυτό είναι το έργο που εξετάζουμε εδώ. Όχι η διαπραγμάτευση, όχι η υπογραφή, αλλά η σύνθεση του κειμένου. Η απάντηση είναι εν μέρει. Η AI μπορεί σήμερα να αναλάβει ένα σημαντικό μέρος της συγγραφικής εργασίας, αλλά ο πυρήνας του έργου παραμένει εξαρτημένος από την ανθρώπινη κρίση.
Τρεις άξονες καθορίζουν την εικόνα: το κριτικό περιθώριο, το κόστος σφάλματος και η κανονιστική συμμόρφωση. Η σύνταξη μιας σύμβασης δεν είναι η συμπλήρωση μιας φόρμας. Το πρότυπο δίνει μια δομή, αλλά ποια ρήτρα τοποθετείται πού, πώς μια αποκλίνουσα συμφωνία με τον αντισυμβαλλόμενο μεταφράζεται σε νομική γλώσσα, και αν μια διάταξη είναι ή δεν είναι απαραίτητη σε αυτό το πλαίσιο: αυτό απαιτεί κριτικό περιθώριο που δεν μπορεί να αποτυπωθεί πλήρως σε κανόνες. Επιπλέον, ένα σφάλμα σε μια σύμβαση δεν είναι μικρό. Μια λανθασμένα διατυπωμένη ρήτρα ευθύνης ή μια απούσα προθεσμία καταγγελίας συχνά γίνεται ορατή μόνο όταν είναι ήδη πολύ αργά. Και οι συμβάσεις άπτονται της κανονιστικής συμμόρφωσης: κλαδικοί κανόνες, τυποποιημένοι όροι που είναι νομικά υποχρεωτικοί, εσωτερικές γραμμές έγκρισης. Αυτοί οι τρεις παράγοντες μαζί καθιστούν απαραίτητο ένα κείμενο-πρόταση από την AI να ελέγχεται πάντα από άνθρωπο πριν γίνει ένα προσχέδιο που επιτρέπεται να σταλεί στον αντισυμβαλλόμενο.
Οι υπόλοιποι άξονες όμως δείχνουν προς την κατεύθυνση της αυτοματοποίησης. Ο βαθμός δομής είναι χαμηλός, αλλά αυτό είναι ακριβώς εκεί όπου τα γλωσσικά μοντέλα υπερέχουν: η μετατροπή μιας μετρίως δομημένης πηγής σε μια σταθερή μορφή. Η φυσική διάσταση δεν αποτελεί κανένα εμπόδιο, ο όγκος είναι για τις περισσότερες επιχειρήσεις αρκετά μεγάλος για να δικαιολογήσει μια σταθερή προσέγγιση, και η επαφή με τον πελάτη περιορίζεται στη στιγμή που το προσχέδιο κοινοποιείται, όχι στη σύνταξη καθαυτή.
Ένας διαχειριστής συμβάσεων λαμβάνει ένα email: νέος προμηθευτής, τυπικοί όροι αγοράς, αλλά με διαφορετική προθεσμία πληρωμής και μια επιπλέον ρήτρα εμπιστευτικότητας. Σήμερα αυτό συνήθως σημαίνει: αναζήτηση του σωστού προτύπου, χειρωνακτική επεξεργασία των αποκλίσεων και έλεγχος αν το υπόλοιπο κείμενο εξακολουθεί να συμφωνεί με τις νέες συμφωνίες. Η AI μπορεί εδώ να δημιουργήσει το πρώτο προσχέδιο βάσει του προτύπου και του email ως εισόδου, συμπεριλαμβανομένων των προσαρμοσμένων ρητρών στη σωστή θέση. Αυτό που παραμένει είναι ο έλεγχος: συμφωνεί η προθεσμία πληρωμής με ό,τι πράγματι έχει συμφωνηθεί, δεν είναι η ρήτρα εμπιστευτικότητας υπερβολικά ευρεία ή υπερβολικά στενή, και υπάρχει λόγος απόκλισης από το τυποποιημένο κείμενο που πρέπει να καταγραφεί. Αυτό το τελευταίο μέρος είναι ανθρώπινη εργασία, με την AI ως πρώτο συντάκτη αντί για τον διαχειριστή συμβάσεων που ξεκινά από κενό έγγραφο.
Σε μια επιχείρηση με μικρό αριθμό πολύ διαφοροποιημένων συμβάσεων, όπου σχεδόν κάθε συμφωνία είναι μια μοναδική διαπραγμάτευση, το κριτικό περιθώριο είναι υψηλότερο και το όφελος από την AI μικρότερο: απλά υπάρχει λίγη επανάληψη για να εξασκηθεί κανείς. Σε μια επιχείρηση με πολλές παρόμοιες συμβάσεις, όπως μια εταιρεία SaaS με εκατοντάδες συμβάσεις πελατών βάσει σταθερού προτύπου, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εκεί το μοτίβο είναι προβλέψιμο, οι αποκλίσεις είναι περιορισμένες και ταξινομήσιμες, και ένα προσχέδιο συνταγμένο από AI εξοικονομεί συστηματικά χρόνο. Η προϋπόθεση όμως είναι ότι η βιβλιοθήκη προτύπων είναι επικαιροποιημένη: μια παρωχημένη τυποποιημένη ρήτρα που η AI συνεχίζει να επαναλαμβάνει είναι κίνδυνος που εκδηλώνεται μόνο όταν προκύψει διαφωνία.
Η μετατόπιση δεν έγκειται στην αντικατάσταση του διαχειριστή συμβάσεων, αλλά στη μεταφορά του χρόνου. Ο χρόνος που προηγουμένως αφιερωνόταν στη σύνθεση του πρώτου κειμένου, τώρα αφιερώνεται στον έλεγχο και την προσαρμογή του. Αυτή είναι μια διαφορετική δεξιότητα από τη συγγραφή: είναι η αξιολόγηση αν μια πρόταση της AI είναι ορθή, και η γνώση του πότε μια απόκλιση πρέπει να κλιμακωθεί σε κάποιον με μεγαλύτερη αρμοδιότητα. Αυτή η ίδια μετατόπιση εκτείνεται στη ευρύτερη διαδικασία διαχείρισης συμβάσεων. Μόλις μια σύμβαση υπάρχει, πρέπει να καταλήξει στη σωστή θέση και να είναι εντοπίσιμη, πρέπει οι ανανεώσεις και οι προθεσμίες καταγγελίας να επισημαίνονται εγκαίρως, και μερικές φορές πρέπει πρώτα να ελέγχεται αν ο αντισυμβαλλόμενος δεν βρίσκεται σε λίστα κυρώσεων πριν υπογραφεί η σύμβαση. Πρόκειται για έργα με διαφορετικό προφίλ από τη σύνταξη καθαυτή, με τη δική τους σχέση μεταξύ αυτού που μπορεί να αναλάβει η AI και αυτού που απαιτεί ανθρώπινο έλεγχο.
Το κείμενο. Η σύνθεση ενός προσχεδίου βάσει προτύπου και των παρεχόμενων συμφωνιών είναι σήμερα εφικτή για την AI, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει μια αξιόπιστη και επικαιροποιημένη βιβλιοθήκη προτύπων και τυποποιημένων ρητρών. Τι δεν κάνει η AI εδώ: να αποφασίζει ότι ένα προσχέδιο είναι έτοιμο για αποστολή. Αυτός ο τελικός έλεγχος, με έναν σαφή κανόνα για το πότε μια αποκλίνουσα ρήτρα πρέπει πρώτα να πάει σε νομικό σύμβουλο, παραμένει στον άνθρωπο. Αυτό δεν είναι ένα ενδιάμεσο βήμα που εξαφανίζεται μόλις η τεχνολογία βελτιωθεί· είναι ο λόγος για τον οποίο αυτό το έργο σκοράρει χαμηλά στο κριτικό περιθώριο, το κόστος σφάλματος και την κανονιστική συμμόρφωση, και αυτό δεν αλλάζει με ένα καλύτερο μοντέλο.
Αν αυτό σημαίνει για τη δική σας διαδικασία διαχείρισης συμβάσεων ότι υπάρχουν ήδη ώρες που μπορούν να απελευθερωθούν, εξαρτάται από το πόσες από τις συμβάσεις σας βασίζονται σε σταθερό πρότυπο και πόσο αυστηρές είναι οι γραμμές έγκρισης. Μια ένδειξη αυτού δίνει η δωρεάν σύντομη ανάλυση: δώδεκα ερωτήσεις, χωρίς λογαριασμό, με αποτέλεσμα μια ένδειξη ποιο μέρος των ωρών σε αυτό το προφίλ μπορεί να αναληφθεί σήμερα από την AI. Η πλήρης ανάλυση εργασίας, που χαρτογραφεί το έργο μιας ολόκληρης επιχείρησης συμπεριλαμβανομένης της χωρητικότητας σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης (fte) που αυτό απελευθερώνει, βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή.
Vraag maar. Ik ken de kennisbank van deze site; wat ik niet weet, zeg ik erbij.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.