Funkcja to zbiór zadań, a te zadania różnią się znacznie w tym, czy AI może je przejąć. Pracownik, który przetwarza faktury, ma kontakt z klientem i ocenia wyjątki, robi trzy rzeczy, które każda z osobna wypada inaczej. Jeśli liczy się w etatach, te różnice rozmywają się pod jedną nazwą funkcji. Jeśli liczy się w godzinach na zadanie, widać, która część pracy jest ustrukturyzowana i powtarzalna, a która wymaga oceny, kontaktu lub obsługi wyjątków. Dlatego ftetoai działa na poziomie zadania, nie funkcji czy działu.
Gdy mówimy o uwolnionej zdolności operacyjnej, mamy na myśli liczbę godzin, które w danym zadaniu nie muszą już być poświęcane na samo wykonanie, ponieważ AI przejmuje lub przygotowuje tę część. To nie jest twierdzenie o tym, co organizacja robi z tymi godzinami. Uwolnioną zdolność można wykorzystać na inną pracę, na jakość, na zaległości lub na coś innego. To, co pracodawca z tym zrobi, podlega jego własnym wymogom prawnym i własnej ocenie; nasza metoda daje faktyczne oszacowanie zadania, a nie uzasadnienie decyzji personalnych.
Zadanie nie jest oceniane na jednej osi, lecz na ośmiu: ustrukturyzowanie danych wejściowych, przestrzeń na ocenę, wrażliwość kontaktu z klientem, komponent fizyczny, kreatywność, koszty błędu, wrażliwość na zgodność z przepisami oraz wolumen lub powtarzalność. Każda oś przesuwa wynik w inną stronę. Zadanie z silnie ustrukturyzowanymi danymi wejściowymi i wysokim wolumenem, ale też wysokimi kosztami błędu, daje inny wynik niż zadanie o tej samej strukturze i wolumenie, ale niskich kosztach błędu. Ponieważ te osie wzajemnie na siebie wpływają, precyzyjny procent byłby mylący. Przedział pokazuje, w jakich granicach oszacowanie jest realistyczne i skąd pochodzi niepewność. Więcej o tym, co taki przedział mówi, a czego nie mówi, przeczytają Państwo na stronie co przedział mówi, a czego nie mówi.
Czym szerszy przedział, tym mniej osiem osi wskazuje jednoznacznie jeden kierunek. Dzieje się to zwłaszcza przy zadaniach o zmiennych kosztach błędu, przy zadaniach, które formalnie wydają się ustrukturyzowane, ale w praktyce mają wiele wyjątków, lub przy zadaniach, gdzie wrażliwość na zgodność z przepisami i wolumen sobie zaprzeczają. Szeroki przedział nie jest wtedy słabością metody, lecz uczciwym odzwierciedleniem zadania, które trudno przypisać do jednej z trzech kategorii: pełne przejęcie, częściowe z nadzorem, lub praca ludzka. Przykładem jest zarządzanie procesem podpisywania dokumentów: proces jest częściowo ustrukturyzowany, ale komponent prawny i dotyczący zgodności z przepisami rzadko pozwala na pełne przejęcie, a nadzór, który pozostaje, musi zatwierdzać lub odrzucać na uzasadnionych podstawach.
Wynik naszego oszacowania mówi mało lub nic bez kontekstu Państwa własnej organizacji. To samo zadanie — na przykład sprawdzanie klientów i partnerów na listach sankcyjnych — może w jednej organizacji przebiegać w dużej mierze w ustrukturyzowany sposób z ograniczoną liczbą wyjątków, a w innej organizacji być pełne nieprzewidywalnych przypadków, z których każdy wymaga oceny. Wolumen, koszty błędu i presja zgodności z przepisami różnią się w zależności od sektora, bazy klientów i skłonności do ryzyka. Dlatego właśnie ta sama praca u Państwa wypada inaczej niż w porównywalnej organizacji. Ogólny wynik jest punktem wyjścia do rozmowy, nie ostatecznym wyrokiem o Państwa sytuacji.
Przedział jest przydatny, aby zobaczyć, gdzie w procesie jest najwięcej możliwości, a gdzie ich nie ma. Jeśli zadanie należy głównie do kategorii pierwszej, pełne przejęcie jest realnym pytaniem do dalszego opracowania. Jeśli zadanie należy do kategorii drugiej, rozmowa dotyczy formy ludzkiego nadzoru: kto zatwierdza lub odrzuca i na jakich podstawach. Jeśli zadanie należy do kategorii trzeciej, oszacowanie daje przede wszystkim jasność, dlaczego AI nie odgrywa tam roli, na przykład z powodu wysokich kosztów błędu lub komponentu fizycznego, którego nie można zautomatyzować. Także przy zadaniach, które na pierwszy wzrok wydają się rutynowe, jak digitalizacja i udostępnianie archiwum papierowego, osiem osi wspólnie decyduje, do jakiej kategorii zadanie należy, i rzadko jest to kwestia jednej dominującej cechy.
Jeśli chcą Państwo uzyskać pierwszą wskazówkę dla własnej sytuacji, mogą Państwo wypełnić bezpłatny quickscan ftetoai: dwanaście pytań, bez konta, z wynikiem w postaci wskazania, jaka część godzin w Państwa profilu może dziś zostać przejęta przez AI. Pełny werkscan, który głębiej analizuje poszczególne zadania i procesy, jest jeszcze w budowie. Quickscan daje wskazanie kierunku, nie ostateczną odpowiedź; do tego ostatniego potrzeba dla każdego zadania więcej kontekstu, niż mogą dać dwanaście pytań.
Vraag maar. Ik ken de kennisbank van deze site; wat ik niet weet, zeg ik erbij.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.