Kennisbank

AI και εργασία με υψηλό κόστος σφάλματος

Γιατί το κόστος σφάλματος αλλάζει την αξιολόγηση

Στις περισσότερες εργασίες, μια αξιολόγηση εξετάζει πόσο χρόνο απαιτεί μια εργασία και πόσο προβλέψιμη είναι. Σε εργασίες με υψηλό κόστος σφάλματος, ένας τρίτος παράγοντας βαραίνει περισσότερο: τι κοστίζει ένα σφάλμα αν περάσει απαρατήρητο. Ένα ενημερωτικό δελτίο που στάλθηκε σε λάθος παραλήπτη είναι ενοχλητικό. Μια λάθος υπολογισμένη δοσολογία, ένα σφάλμα σε έναν ετήσιο ισολογισμό ή μια εσφαλμένη έγκριση σε μια παραγωγική διαδικασία μπορεί να προκαλέσει ζημιά πολλαπλάσια του χρόνου που απαιτεί η ίδια η εργασία. Αυτή η ασυμμετρία αλλάζει τι σημαίνει εκεί η ανάληψη από AI, ακόμη κι αν η ίδια η εργασία είναι εξίσου εύκολο να αυτοματοποιηθεί όσο αλλού.

Το ζήτημα δεν είναι αν η AI μπορεί να διεκπεραιώσει την εργασία ως προς το περιεχόμενο. Συχνά μπορεί. Το ζήτημα είναι τι συμβαίνει στην ουρά των περιπτώσεων όπου κάτι πάει στραβά, και πόσο ακριβή είναι αυτή η ουρά. Η ίδια εργασία, εκτελούμενη σε ένα πλαίσιο χωρίς αξιοσημείωτο κόστος σφάλματος, μπορεί να αναληφθεί πλήρως. Εκτελούμενη σε ένα πλαίσιο όπου ένα σφάλμα οδηγεί σε πρόστιμο, αξίωση ή ανεπανόρθωτη ζημιά, αυτή η εργασία παραμένει συχνότερα στο επίπεδο «εν μέρει, με επίβλεψη» ή μετακινείται ακόμη και πίσω στην ανθρώπινη εργασία, ακόμη κι αν η υποκείμενη ενέργεια είναι πανομοιότυπη.

Ποιες εργασίες μετακινούνται και ποιες όχι

Οι εργασίες που μετακινούνται προς την ανάληψη από AI παρά το υψηλό κόστος σφάλματος είναι συχνά εργασίες όπου το ίδιο το σφάλμα εντοπίζεται φθηνά προτού έχει επίπτωση: ένας δεύτερος έλεγχος, ένας κανόνας επικύρωσης, ένα όριο που πρέπει να επιβεβαιώσει ένας άνθρωπος. Σκεφτείτε την εκ των προτέρων σύνταξη ενός εγγράφου το οποίο τελικά υπογράφει ένας άνθρωπος, ή τον υπολογισμό σεναρίων που πάντα αξιολογούνται προτού γίνουν απόφαση. Αυτό το προπαρασκευαστικό επίπεδο μπορεί συχνά να αφαιρεθεί με τη βοήθεια AI, ενώ η επικύρωση παραμένει σε έναν άνθρωπο. Πώς ακριβώς μοιάζει αυτή η κατανομή, σχετίζεται με όσα περιγράφονται στη σελίδα σχετικά με εργασία που υπόκειται σε επίβλεψη: εκεί αναλύεται με αιτιολόγηση ο διαχωρισμός μεταξύ εκτέλεσης και έγκρισης.

Οι εργασίες που δεν μετακινούνται είναι εργασίες όπου το σφάλμα γίνεται ορατό μόνο αφού η ζημιά έχει ήδη προκληθεί: μια λανθασμένη διάγνωση που έχει ήδη τεθεί, μια λανθασμένη έγκριση που έχει ήδη αποσταλεί, ένα λάθος υπογεγραμμένο συμβόλαιο που έχει ήδη φύγει. Σε τέτοιου είδους εργασίες, η αξιολόγηση δεν μετατοπίζεται προς μεγαλύτερη ανάληψη από AI αλλά προς μεγαλύτερη έμφαση στην ίδια τη στιγμή της επίβλεψης. Αυτό αφορά άμεσα το πώς είναι δομημένη μια διαδικασία υπογραφής: ποια βήματα σε αυτήν μπορεί να προετοιμάσει η AI και ποιο βήμα πρέπει να συνεχίσει να επικυρώνει ένας άνθρωπος, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τη διαδικασία υπογραφής εγγράφων.

Γιατί δύο εταιρείες με τις ίδιες εργασίες καταλήγουν σε διαφορετικό αποτέλεσμα

Δύο εταιρείες με την ίδια εργασία στη μισθοδοσία καταλήγουν τακτικά σε διαφορετικό αποτέλεσμα σε μια εργασιακή σάρωση, και αυτό δεν είναι ασυνέπεια. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από το πώς είναι δομημένος ο υπόλοιπος οργανισμός γύρω από αυτήν την εργασία.

Μια εταιρεία της οποίας τα συστήματα συνδέονται καλά μεταξύ τους μπορεί συχνά να αφήσει έναν επιρρεπή σε σφάλματα έλεγχο να τρέχει αυτόματα με ένα καταγεγραμμένο αποτέλεσμα που μπορεί να ανιχνευθεί. Μια εταιρεία όπου τα δεδομένα εξακολουθούν να μεταφέρονται χειροκίνητα από το ένα σύστημα στο άλλο, πρέπει πρώτα η ίδια να καταστήσει αυτή τη μεταφορά ανθεκτική σε σφάλματα προτού η AI αναλάβει κάτι εκεί χωρίς να αυξήσει τον κίνδυνο. Τι σημαίνει αυτό συγκεκριμένα, αναλύεται στη σελίδα σχετικά με την εργασία με συστήματα που δεν είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους.

Επίσης ο βαθμός εξατομίκευσης παίζει ρόλο. Μια εργασία με υψηλό κόστος σφάλματος που επιπλέον σπάνια εξελίσσεται δύο φορές με τον ίδιο τρόπο, είναι δυσκολότερο να ανατεθεί στην AI από μια εργασία που είναι μεν επικίνδυνη αλλά ακολουθεί ένα σταθερό πρότυπο. Πού βρίσκεται αυτό το όριο σε εξατομικευμένη εργασία, περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με εργασία με πολλή εξατομίκευση. Και σε εταιρείες που λειτουργούν με βάρδιες ή εναλλασσόμενη στελέχωση, προστίθεται το γεγονός ότι η ίδια η στιγμή της επίβλεψης μπορεί να αφορά διαφορετικό άτομο με διαφορετικό επίπεδο εμπειρίας ανά βάρδια, κάτι που χρωματίζει διαφορετικά τη στάθμιση κόστους σφάλματος, όπως φαίνεται στη σελίδα σχετικά με βάρδιες και εναλλασσόμενη στελέχωση.

Ένας τελευταίος παράγοντας που εξηγεί τη διαφορά μεταξύ εταιρειών είναι πού είναι συγκεντρωμένες οι επιρρεπείς σε σφάλματα εργασίες μέσα στην εταιρεία. Σε πολλές εταιρείες προκύπτει ότι ένα σημαντικό μέρος βρίσκεται στη διοίκηση προσωπικού: συμβόλαια, ρυθμίσεις άδειας, αξιολογήσεις, όπου ένα σφάλμα γίνεται γρήγορα νομικό ζήτημα. Πώς καταλήγει στην πράξη αυτό το τμήμα, αναφέρεται στη σελίδα σχετικά με την εργασία στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού. Όσον αφορά τις ίδιες τις αποφάσεις προσωπικού, ισχύουν γι' αυτές δικές τους νομικές απαιτήσεις· αυτή η αξιολόγηση δεν αποτελεί μέρος αυτής της σάρωσης.

Τι μπορείτε να κάνετε τώρα

Η κατανομή που περιγράφεται εδώ ισχύει σε γενικές γραμμές. Πού βρίσκεται ακριβώς η δική σας εργασία εξαρτάται από τις εργασίες που πραγματικά αναθέτετε προς εκτέλεση και από το πώς συνδυάζονται τα συστήματά σας, η στελέχωση του προσωπικού σας και η ευαισθησία σας σε σφάλματα. Η δωρεάν γρήγορη σάρωση δίνει μια πρώτη κατεύθυνση σε αυτό: δώδεκα ερωτήσεις, χωρίς λογαριασμό, με αποτέλεσμα μια ένδειξη για το ποιο μέρος των ωρών στο προφίλ σας μπορεί σήμερα να αναληφθεί από AI. Η πλήρης εργασιακή σάρωση, που υπολογίζει ανά εργασία μέχρι το επίπεδο ισοδύναμου πλήρους απασχόλησης, βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή. Αυτό που μπορεί ήδη να γίνει σήμερα είναι να αποκτήσετε μια πρώτη εικόνα του πού στην εταιρεία σας το κόστος σφάλματος μετατοπίζει περισσότερο το πλαίσιο αξιολόγησης.