Η παρακολούθηση συστημάτων ως προς τη διαθεσιμότητα και την ταχύτητα, και η επισήμανση αποκλίσεων προτού οι χρήστες υποστούν τις συνέπειες, είναι μια εργασία που σε μεγάλο βαθμό μπορεί να αναληφθεί. Όχι επειδή η AI ξαφνικά κατανοεί την υποδομή, αλλά επειδή η ίδια η εργασία είναι εδώ και χρόνια δομημένη γύρω από μετρήσεις, κατώφλια και επανάληψη. Αυτό είναι διαφορετικό συμπέρασμα από εργασίες όπου η κρίση ή η διαπραγμάτευση αποτελούν τον πυρήνα.
Τρεις άξονες είναι εδώ καθοριστικοί: όγκος, δομή και κόστος σφαλμάτων.
Ο όγκος είναι υψηλός. Η παρακολούθηση λειτουργεί συνεχώς, μέρα και νύχτα, σε εκατοντάδες ή χιλιάδες σημεία μέτρησης. Ένας άνθρωπος που θα το παρακολουθούσε χειρωνακτικά, ρίχνει μια ματιά στα ταμπλό ανά διαστήματα και χάνει ό,τι συμβαίνει ενδιάμεσα. Ένα σύστημα που μετρά κάθε δευτερόλεπτο και συγκρίνει με μια τιμή κατωφλίου, δεν το χάνει.
Η δομή είναι υψηλή. Η εργασία συνίσταται σε: μέτρηση, σύγκριση με ένα πρότυπο, και σε περίπτωση απόκλισης, έκδοση σήματος. Αυτή είναι μια πάγια διαδικασία, όχι ένα ανοιχτό ζήτημα. Συγκρίνετε αυτό με την απάντηση σε μια ερώτηση χρήστη σχετικά με λογισμικό, όπου η ερώτηση διατυπώνεται κάθε φορά διαφορετικά και απαιτεί πλαίσιο.
Το κόστος σφαλμάτων είναι χαμηλό έως μέτριο. Μια χαμένη ή καθυστερημένη ειδοποίηση είναι ενοχλητική, αλλά συνήθως επανορθώσιμη: το σύστημα στέλνει νέα προειδοποίηση μόλις η απόκλιση συνεχίζεται, και τα περισσότερα κατώφλια έχουν οριστεί με περιθώριο. Αυτό είναι διαφορετικό από μια εργασία όπου ένα χαμένο βήμα οδηγεί αμέσως σε έναν χρήστη χωρίς λειτουργική εφαρμογή, όπως στην επίλυση ενός περιστατικού πρώτης γραμμής IT.
Δύο άξονες συγκρατούν την εικόνα: το περιθώριο κρίσης και η δημιουργικότητα βρίσκονται αντίστοιχα στο 2 και στο 1.
Η επισήμανση μιας απόκλισης είναι διαφορετικό πράγμα από την κατανόηση του τι σημαίνει αυτή η απόκλιση για τον οργανισμό. Μια αιχμή στη χρήση μνήμης μπορεί να είναι ακίνδυνη, ή η αρχή ενός προβλήματος που σε δύο ώρες θα ρίξει το ηλεκτρονικό κατάστημα. Ο καθορισμός αυτής της σημασίας, και η απόφαση να κλιμακωθεί το ζήτημα σε έναν μηχανικό που θα παρέμβει, παραμένει ανθρώπινη εργασία. Η AI επισημαίνει την απόκλιση· ένα άτομο με γνώση του περιβάλλοντος αξιολογεί τι αξίζει αυτή η απόκλιση.
Αυτό είναι ταυτόχρονα και ο λόγος για τον οποίο αυτή η εργασία δεν είναι απομονωμένη. Το σήμα που εκδίδει ένα εργαλείο παρακολούθησης πρέπει να καταλήξει κάπου: ως καταγεγραμμένο περιστατικό με την κατάλληλη προτεραιότητα. Πώς συνεχίζεται αυτό περιγράφεται στη σελίδα Καταγραφή και προτεραιοποίηση περιστατικών IT, μια εργασία που είναι λίγο λιγότερο κλειστή από την ίδια την παρακολούθηση.
Η εκτίμηση είναι: ένας πράκτορας. Όχι ένα μεμονωμένο σκριπτ που ελέγχει μία τιμή κατωφλίου, αλλά ένα σύστημα που μετρά συνεχώς, συνδυάζει πολλαπλά σήματα, και αποφασίζει το ίδιο αν ένα μοτίβο αξίζει ειδοποίησης προτού το δει ένας άνθρωπος. Αυτό είναι ένα βήμα πέρα από την απλή ειδοποίηση, και ένα βήμα πίσω από την πλήρη αυτονομία: ο πράκτορας επισημαίνει και κατηγοριοποιεί, ένας διαχειριστής αποφασίζει τι θα γίνει με το σήμα.
Δύο προϋποθέσεις καθορίζουν αν αυτό λειτουργεί. Πρέπει να υπάρχουν διαμορφωμένες τιμές κατωφλίου, προσαρμοσμένες σε ό,τι είναι φυσιολογικό για αυτά τα συγκεκριμένα συστήματα: ένα κατώφλι που είναι αρκετά αυστηρό για μια εφαρμογή, μπορεί για μια άλλη να προκαλεί συνεχώς ψευδείς συναγερμούς. Και πρέπει να υπάρχει αυτοματοποιημένη ειδοποίηση που όντως παραδίδει το σήμα σε κάποιον. Χωρίς αυτά τα δύο, δεν υπάρχει τίποτα να αναληφθεί: κανένα πρότυπο για σύγκριση, κανένα κανάλι για διαβίβαση.
Σε μια επιχείρηση με λίγους διακομιστές και σταθερό ωράριο γραφείου, η παρακολούθηση είναι συχνά ακόμη ζήτημα περιστασιακής παρατήρησης. Το κέρδος όγκου από την αυτοματοποίηση είναι τότε περιορισμένο, απλά επειδή ο όγκος είναι χαμηλός. Σε μια επιχείρηση με πολλά συστήματα, πελάτες που περιμένουν πρόσβαση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, και ιστορικό περιστατικών που προέκυψαν τη νύχτα, η εικόνα είναι διαφορετική: εκεί η χωρητικότητα σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης (fte) που απελευθερώνεται με τη συνεχή αυτοματοποιημένη παρακολούθηση αυξάνεται γρήγορα, επειδή η εναλλακτική είναι ένας άνθρωπος που πρέπει να βρίσκεται μονίμως σε ετοιμότητα.
Και ο άξονας του κόστους σφαλμάτων μεταβάλλεται ανά επιχείρηση. Σε ένα εσωτερικό περιβάλλον δοκιμών, μια χαμένη ειδοποίηση δεν έχει συνέπειες. Σε ένα σύστημα που αφορά άμεσα συναλλαγές πληρωμών ή ιατρικά δεδομένα, ο πήχης της συμμόρφωσης είναι υψηλότερος, και αυτό σπρώχνει τον άξονα της συμμόρφωσης, που εδώ βρίσκεται ήδη στο 4, ακόμη περισσότερο προς την υποχρεωτική καταγραφή και την αποδεικνύσιμη παρακολούθηση.
Αυτό δεν είναι δήλωση σχετικά με το προσωπικό. Αν και πώς ένας οργανισμός αξιοποιεί διαφορετικά τη χωρητικότητα που απελευθερώνεται από έναν διαχειριστή συστημάτων, είναι επιλογή του εργοδότη, με δικές του νομικές απαιτήσεις όπου αυτό αφορά αποφάσεις σχετικά με θέσεις εργασίας. Αυτή η σελίδα περιγράφει μόνο την εργασία, όχι τους ανθρώπους που την εκτελούν σήμερα.
Η παρακολούθηση σπάνια είναι απομονωμένη εργασία. Συνδέεται με την εκτέλεση και τον έλεγχο αντιγράφων ασφαλείας, με τη διαχείριση περιστατικών, και με τον προγραμματισμό του ποιος πρέπει να είναι διαθέσιμος και πότε για την παρακολούθηση. Όποιος θέλει μια ευρύτερη εικόνα για το τι μπορεί να αναλάβει η AI στη λειτουργία IT ως σύνολο, θα βρει ένα σημείο εκκίνησης στη σελίδα για την εργασία και τον προγραμματισμό.
Αυτή η σελίδα δίνει μια εκτίμηση με βάση την εργασία σε γενική μορφή. Πόσο σημαίνει αυτό για μια συγκεκριμένη επιχείρηση εξαρτάται από τον αριθμό των συστημάτων, τις διαμορφωμένες τιμές κατωφλίου και τις συνέπειες μιας χαμένης ειδοποίησης. Μια ένδειξη για τη δική σας κατάσταση μπορείτε να λάβετε με το δωρεάν quickscan: δώδεκα ερωτήσεις, χωρίς λογαριασμό, με μια ένδειξη ποιο μέρος των ωρών σε αυτό το προφίλ μπορεί σήμερα να αναλάβει η AI. Η πλήρης εργασιακή σάρωση, που αναλύει σε εργασίες το σύνολο της εργασίας μιας ολόκληρης επιχείρησης, βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή.
Vraag maar. Ik ken de kennisbank van deze site; wat ik niet weet, zeg ik erbij.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.